Category Archives: ஜெயமோகன்

விஷ்ணுபுரம் விருது

விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம்

எழுத்தாளர் ஜெயமோகனால் இலக்கியத்தின் பால் ஈர்க்கப்பட்ட நண்பர்கள் ஒன்று கூடுவதன் மூலமாக உருவானது விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம் , முதல் நிகழ்வாக ஜெயமோகனுடன் வாசகர்கள் சந்திப்பு நிகழ்வு கோவையில் நடத்தப்பட்டது , அடுத்ததாக கலாப்பிரியாவின் 60 அகவை நிறைவை முன்னிட்டு கலாப்பிரியா படைப்புக்களம் நிகழ்ச்சியும் கோவையில் நடத்தப்பட்டது , உதகையில் ஒரு கூடுகை நடத்த ஜெயமோகன் எண்ணிய போது ஒருங்கிணைக்க நண்பர்கள் உற்சாகமாக முன்வந்தனர்,

மிக நீண்ட விவாதங்களின் வழியாக இலக்கிய விருதுகள் கவுரவிக்க தவறிய தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள் குறித்தும் , அவர்களின் பங்களிப்பு குறித்தும் ஜெயமோகன் தன் வருத்தங்களைத் தொடர்ந்து பேசி வருகிறார் ,

இதுவரை நடத்திய நிகழ்சிகள் தந்த உற்சாகத்தில், நண்பர்கள் இணைந்து ஒரு விருதை ஏற்படுத்த முனைந்தோம் , நீண்ட ஆலோசனைகளுக்கும் விவாதங்களுக்கும் பிறகு அதற்க்கு ஜெயமோகனின் ஒப்புதல் கிடைத்தது ,

1. விருது “விஷ்ணுபுரம் விருது” என்ற பெயரால் வழங்கப்படும்

2. வருடம் ஒரு இலக்கிய படைப்பாளிக்கு படைப்புக்காக அல்லது வாழ்நாள் பங்களிப்புக்காக வழங்கப்படும்

3. தற்பொழுது விருதுடன் ரூபாய் ஐம்பதாயிரம் வழங்கப்பட உள்ளது , நண்பர்களின் பங்களிப்பை பொறுத்து தொகை உயரக்க்கூடும்

4.  விருதுக்குரியவரின் தேர்வு ஜெயமோகன் அவர்களால் மட்டுமே செய்யப்படும்

5. விருது வழங்கும் விழா ஜெயமோகனின் பங்களிப்போடு ஒவ்வொரு வருடமும் டிசம்பர் மாதத்தில் தமிழகத்தின் முக்கிய நகரம் ஒன்றில் நடத்தப்படும்.

6. விருது விழாவின் போது விருதுக்குரியவரை பற்றிய புத்தகம் ஒன்றும் வெளியிடப்படும்.

 

தொடர்புக்கு : vishnupuram.vattam@gmail.com +91 94421 10123

Advertisements

ஊட்டி நிகழ்ச்சி – ஜெயமோகன் கட்டுரை

ஊட்டி சந்திப்புக்குக் கிளம்புவதற்கு முன்னர் மலையாள இயக்குநரும் எழுத்தாளருமான மதுபாலிடம் பேசினேன். ‘எதற்காக இந்த கூட்டத்தை நடத்துகிறீர்கள்?’ என்று கேட்டார். ‘வழக்கமாக அமைப்புகள்தான் இம்மாதிரி சந்திப்புகளை நிகழ்த்தும். தனிஎழுத்தாளர்கள் நடத்துவதில்லை’’

நான் சொன்னேன், ‘ஆம். அது உண்மை. ஆனால் தமிழ்நாட்டில் எனக்குமுன்னர் பலர் ஏற்பாடுசெய்திருக்கிறார்கள். சுந்தர ராமசாமி பல அரங்குகளை ஒருங்கிணைத்திருக்கிறார். கலாப்ரியா நிகழ்த்தியிருக்கிறார். க.நா.சு சில அரங்குகளை ஒருங்கிணைத்திருக்கிறார். மிகச்சிறந்த முன்னுதாரணம் என்றால் மலையாள சிந்தனையாளர் எம்.கோவிந்தன். அவர் மிகவெற்றிகரமான பல கூடுகைகளையும் மிகப்பெரிய மாநாடுகளையும் தன் நண்பரான ஃபாக்ட் நிர்வாக இயக்குநர் எம்.கெ.கெ நாயரின் உதவியுடன் நடத்தியிருக்கிறார். சுந்தர ராமசாமி அவரது வாழ்க்கையின் திருப்புமுனை என்பது அம்மாநாட்டில் எழுத்தாளர்களைச் சந்தித்ததுதான் என்று சொல்லியிருக்கிறார்’’

 width=

ஆம், அமைப்புகள்தான் இலக்கியக்கூட்டங்களை நிகழ்த்த வேண்டும். சாதாரணமாகச் சொன்னால் அதுவே முறை. அவற்றுக்கு அது மிகமிக எளிய வேலை. உதாரணமாக தஞ்சை தமிழ்ப்பல்கலை போன்ற ஒருமாபெரும் அமைப்பு ஒரு நல்ல இலக்கியக்கூடுகையையை உருவாக்கினால் அது எப்படி இருக்கும். ஆனால் கடந்த முப்பதாண்டுகளில் அப்படி எதையுமே எந்த அமைப்பும் செய்ததில்லை. அவர்களின் சம்பிரதாயமான கருத்தரங்குகளைத்தவிர. ஏன் நாம் இப்படி ஒரு அரங்கை நடத்த அவர்களிடம் இடம்கூட கோர முடியாது. நாராயணகுருகுலம் அளிக்கும் இலவச இடம் இல்லாமல் இந்த கூடுகை சாத்தியமே அல்ல.

தமிழைப்பொறுத்தவரை இக்கணம் வரை இலக்கியமென்பது தனிநபர் முயற்சிகளிலேயே உயிர்வாழ்ந்துவருகிறது. சிற்றிதழ்கள், இலக்கியக்கூட்டங்கள், சந்திப்புகள் எல்லாமே சில தனிநபர்களின் ஊக்கம், அவர்களின் நண்பர்களின் ஒத்துழைப்பு மூலமே முன்னகர்ந்து வருகின்றன. படைப்புகளை எழுதுவதோடு விமர்சனத்தையும் எழுத்தாளர்களே எழுதவேண்டிய நிலை இங்கே உள்ளது. ஆகவேதான் க.நா.சு முதல் பிரமிள், சுந்தர ராமசாமி வரை அத்தனைபேரும் விமர்சனம் எழுதினார்கள். அவர்களே இலக்கிய அமைப்புகளையும் ஒருங்கிணைத்தார்கள்.

என்னைப்பொறுத்தவரை இந்த இலக்கியக்கூடலை ஒரு விடுமுறையாகவும் எடுத்துக்கொள்கிறேன். ஆகவே இது அன்றாடச்செயல்களில் இருந்து ஓய்வு அளிப்பதாக, நட்பார்ந்த சூழலில் ஒரு கொண்டாட்டமாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணிக்கொள்கிறேன். இதை ஒரு மலையடிவாரத்தில் நடத்த வேண்டுமென எண்ணுவதற்கான காரணமும் இதுதான். அவ்வாறு நமக்கு முழுக்க புதியதாக இருக்கும் சூழலில் மட்டுமே நம் மனம் விடுதலை கொள்கிறது. குற்றாலம் ஊட்டி ஒகேனேக்கல் போன்ற சூழல் இல்லாமல் இந்த சந்திப்புக்கான உளச்சூழல் அமையாது.

இந்நிகழ்விற்காக விதிக்கப்பட்ட நிபந்தனைகள் அனைத்தும் இந்நோக்கம் கொண்டவையே. இப்போது நிகழ்வில் கலந்துகொண்ட எவருக்குமே அந்நிபந்தனைகளைப்பற்றி மாற்றுக்கருத்து இருக்காதென நான் அறிவேன். அவற்றுக்கான தேவை என்ன என்று அவர்களே புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள். வெவ்வேறு பின்னணிகளில் இருந்து வரும் ஐம்பத்தைந்து பேர் ஒரே இடத்தில் கூடி விவாதிப்பதற்கு அவர்கள் நம்பி ஏற்றுக்கொள்ளும் சுயக்கட்டுப்பாடுகள் சில இல்லாமல் சாத்தியமே இல்லை.

கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட பலர் தொழிற்சங்கப் பின்னணி கொண்டவர்கள். அவர்கள் என்னிடம் இத்தகைய ஒரு பயனுள்ள கூடுகைகள் ஏன் தொழிற்சங்கச்சூழலில் இன்றுசாத்தியமாக இல்லை என்று பேசிக்கொண்டார்கள். அவர்கள் கூறிய மூன்று காரணங்கள் எனக்கும் ஏற்புடையனவாக இருந்தன. ஒன்று, இன்று தொழிற்சங்க கூடுகைகளில் சமத்துவம் இல்லை. தலைவர்கள் உயர்தரவிடுதிகளில் தங்க பிறர் மண்டபங்களில் தங்குகிறார்கள். இரண்டு மது அருந்துவது இப்போது அனுமதிக்கப்படுகிறது. மூன்று பேசும் விஷயங்களில் கட்டுப்பாடில்லாமல் கூட்டங்கள் நெடுநேரம் அர்த்தமே இல்லாமல் நீள்கின்றன.

நான் சொன்னேன், ’எண்பதுகள் வரைக்கூட தொழிற்சங்கச்சூழலில் இந்நிலைமை இல்லை. நட்பார்ந்த உற்சாகமான கூடுகைகள் சாத்தியமாகி இருந்தன, சரிவு அதன் பின்னர்தான்’ ஊட்டி அரங்கில் போடப்பட்ட நிபந்தனைகள் மேலே சொல்லப்பட்ட பிரச்சினைகளைக் இல்லாமலாக்குவதற்கானவை மட்டுமே என்பதைச் சுட்டிக்காட்டினேன். குறிப்பாக அனைவரும் அரங்குக்கு வெளியிலும் மது அருந்தக்கூடாது என்பதும் ஒரே இடத்தில் தங்க வேண்டும் என்பதும் ஒன்றுடன் ஒன்று சம்பந்தப்பட்டவை. ஒரே இடத்தில் தங்கும்போது சிலர் மது அருந்தினால் பிறருக்கு அது துன்பமாக அமையும். ஒரே இடத்தில் தங்கி ஒரே உணவை உண்ணாமல் சமத்துவம் சாத்தியமில்லை.

ஒரே இடத்தில் தங்கவேண்டுமென்ற நிபந்தனையை சிலர் ஏற்க இயலாது என்றார்கள். நான் அதில் சமரசம்செய்ய தயாராக இருக்கவில்லை. காரணம் அந்த தயக்கத்துக்குப் பின்னால் உள்ள மனநிலை அந்தஸ்து சம்பந்தமானது. ஒரு மூன்றுநாள் கூட பிறருக்குச் சமானமாகத் தங்க மனம் இடம்கொடுக்கவில்லை என்றால் அதன்பின்னர் அவர்களால் அப்படி என்ன இலக்கிய விவாதம் செய்துவிட முடியும்?

உண்மையில் இந்த சந்திப்பில் அரங்குகளை விடவும் வெளியே நிகழ்ந்த நட்புப்பரிமாற்றமே மிகப்பெரிய அனுபவமாக இருந்தது என்று பலர் மீண்டும் மீண்டும் கூறினார்கள். அது நான் மிக நன்றாக அறிந்த ஒன்று, அதற்காகவே அந்த நிபந்தனை. பெரும்பாலான சமயங்களில் நாம் சகமனிதர்களை ஐயப்படுகிறோம். அவர்களிடம் நம்மை திறந்துகொள்ள தயங்குகிறோம். கவனமாக இருக்கிறோம். நம் லௌகீக வாழ்க்கையில் இருந்து நாம் கற்றுக்கொண்டது இது. அங்கே இது தேவையும் ஆகிறது.

ஆனால் அதையே நாம் இயல்பாக இத்தகைய கருத்துப்பரிமாற்றங்களில் செய்யும்போது உண்மையான மனப்பரிமாற்றத்துக்கு பெரும் தடையாக ஆகிறது. அந்நிலையில் எதிர்க்கருத்து கொண்டவர்கள் மேல் சட்டென்று கசப்பும் கோபமும் உருவாகக்கூடும். அதன் பின் நிகழ்வது விவாதம் அல்ல, அகங்காரப்போர் மட்டுமே. பல கூட்டங்களில் அதை மட்டுமே காண்கிறேன். ஒரே இடத்தில் சேர்ந்து படுக்கும்போது, சேர்ந்து உண்ணும்போது மெல்லமெல்ல அந்த இறுக்கம் தளர்கிறது. ஐயங்கள் அகல்கின்றன. அந்த நட்புச்சூழலில் மட்டுமே உண்மையான கருத்துப்பரிமாற்றம் நிகழும். ஊட்டியில் இந்த அரங்கிலும் என் கண்ணெதிரில் முதல்நாள் இருந்த சம்பிரதாயத்தன்மை விலகி இரண்டாம்நாள் நட்பும் உற்சாகமும் உருவாவதைக் கண்டேன். கருத்து எதிரிகள் மாறி மாறி கேலிகளை பரிமாறிக்கொள்வதைக் கண்டேன்.

இலக்கியம் என்ற அறிவியக்கத்தில் நம்பிக்கை கொண்டு அங்கே கூடிய அந்த ஐம்பதுபேருமே சராசரியானவர்கள் அல்ல. அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஓர் லௌகீக உலகம் இருக்கும். அங்கே நட்புகளும் உறவுகளும் இருக்கும். ஆனால் ஒரு சமான சிந்தனையாளனை அங்கே அவர்கள் காண முடியாது. சில நட்புகள் இருக்கலாம். ஆனால் தன்னைப்போன்ற ஐம்பதுபேரைக் காண நேர்வதும் அவர்களிடம் பேசி சிரித்து மூன்றுநாள் தங்க நேர்வதும் சாதாரண வாய்ப்பு அல்ல. ஊட்டிக்கு வந்த மிகப்பெரும்பாலானவர்கள் அதை என்னிடம் உணர்ச்சிகரமாகச் சொல்லிவிட்டுச் சென்றார்கள்.

நாஞ்சில்நாடன்

அனைத்துக்கும் மேலாக நாஞ்சில்நாடன்,தேவதேவன் போன்றவர்களுடன் உடனுறைந்து பழகி சிலநாட்களைச் செலவிட நேர்வது எளிய விஷயம் அல்ல. நம் நாட்டில் கோடிக்கணக்கான பேருக்கு அது ஒரு பொருட்டே அல்ல என நானும் அறிவேன், நான் சொல்வது இலக்கியம அறிந்த நுண்ணுணர்வுள்ள வாசகர்களைப்பற்றி. என்னைப்பொறுத்தவரை அவர்கள் நாம் வாழும் காலகட்டத்தின் மகத்தான மனிதர்கள். சென்ற இருபது வருடங்களில் நான் அவர்கள்டன் இருந்த ஒவ்வொரு கணமும் அற்புதமான கணமாகவே இருந்துள்ளது. என்னை அவர்கள் உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். அவர்களின் நூல்கள் நமக்கு கிடைக்கின்றன. ஆனால் அவர்களைப்போன்றவர்களிடம் பழகும் அனுபவம் முற்றிலும் வேறானது. அவர்களிடம் உள்ள பேரன்பும் நகைச்சுவையும் விவேகமும் வேறெங்கும் கிடைப்பன அல்ல. பெரியாரை துணைகோடல் என சான்றோர் சும்மா சொல்லவில்லை.

தேவதேவனும் நாஞ்சில்நாடனும் வேறு வேறு இயல்புகொண்டவர்கள். ஆனால் அவர்களின் ஆளுமை இலக்கியத்தின் நுட்பமான ஒரு புள்ளியில் சந்திக்கிறது. அதை பிரபஞ்ச தரிசனம் என்றே சொல்வேன். மானுட உணர்ச்சிகள் வழியாக நாஞ்சில்நாடனும் கவித்துவக் கணங்கள் வழியாக தேவதேவனும் அங்கே செல்கிறார்கள். உச்சியில் இருவரும் ஒன்றே. அறிவார்த்தமும் கவித்துவமும் நகைச்சுவையும் ஒவ்வொரு சொல்லிலும் வெளிப்படுபவர்கள். கொஞ்சம் பிரக்ஞை உடையவர் என்றால் ஒருவர் தாங்கள் சமகாலத்து வரலாற்றுநாயகர்களின் முன்னால் நிற்பதை உணர்ந்துகொண்டிருக்க முடியும்.

தேவதேவன்

இந்தக்கூடுகை வழியாக தன் பெரும்பித்துக்குள் அலையும் தேவதேவனுக்கு நாம் எதை அளிக்க முடியும்? தேவதேவனும் நாஞ்சில்நாடனும் நமக்கு அளிக்க வந்தவர்கள். அதற்காகவே அவர்கள் வந்து எவ்வித மனத்தடையும் இல்லாமல் அனைவருடனும் தங்கி உரையாடினார்கள். அவர்களுக்கு நான் நன்றி சொல்வதே இல்லை. அவர்கள் என் முன்னோடிகள். ஆகவே நான் கோருவதை எனக்கு அளிக்க கடமைப்பட்டவர்கள். உரிமையுடன் அவர்களை அழைத்தேன். எளிய வருமானம் கொண்ட தேவதேவன் அவர் செலவில்தான் வந்தார். அது அங்குவந்த வாசகர்களுக்கும் இளம் படைப்பாளிகளுக்கும் ஒரு வாய்ப்பு. அந்த வாய்ப்பை அங்குவந்தவர்கள் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டுமென்றே விரும்பினேன். அவர்களில் பெரும்பாலானவர்களுக்கு அது வாழ்நாள் அனுபவமாக அமைந்தது என்றார்கள்.

’தனக்கு ஒரு தனி அறை அளித்தால் வருகிறேன்’ என ஒரு நண்பர் எழுதியிருந்தார். அவர் ஒரு சிறு தொழிலதிபர். அங்கே வந்த அத்தனை பேரின் அத்தனை தனிப்பட்ட கோரிக்கைகளுக்கும் வசதிசெய்யப்பட்டது, ஏற்கனவே அனைத்தையும் ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். ஆனால் நிபந்தனை விதித்த ஒருவரைக்கூட சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை. வசதிப்படாது என்று சொல்லிவிட்டோம்.

நிகழ்ச்சிக்கு வந்தவர்கள், வருவதாக இருந்தவர்கள் அத்தனைபேரையும் விட பலமடங்கு பெரிய செல்வப்பின்னணி கொண்டவர் சுவாமி தன்மயா [டாக்டர் தம்பான்] அவரளவுக்கு கல்வித்தகுதி கொண்ட எவரும் அந்த அரங்கில் பங்கு கொள்ளவில்லை. அவரளவுக்கு நவீன சிந்தனைகளை அறிந்த, அவரளவுக்கு இன்றைய உலகின் புதுச்சிந்தனையாளர்களுடன் நேரடித் தொடர்பு கொண்ட எவரும் அங்கே வரவில்லை, வருவதாகவும் இருக்கவில்லை. ஆனால் மூன்று நாட்களும் நிகழ்ச்சியில் அவர்தான் டீ போட்டு பரிமாறினார். குப்பைகளை அள்ளி கூட்டிப்பெருக்க கூட நின்றார். அனைத்து கழிப்பறைகளையும் அவரே கழுவினார். அனைவரும் தூங்கியபின் தூங்கி விழிப்பதற்குள் விழித்தார். நாளெல்லாம் சமையலறையில் இருந்தார். இந்தக்கூடுகை கருத்துக்களுக்காக மட்டும் அல்ல. ஆளுமைகளை அறிவதற்காகக்கூடத்தான். ஒரு மூன்றுநாளாவது இலக்கியத்தின்பொருட்டு கொஞ்சம் எளிமையை கடைப்பிடிக்க முயலாத ஒருவர் எப்படி எதைக் கற்றுக்கொள்ள போகிறார்?

cyril and jeyamohan

ஊட்டி கூட்டம் குறித்த நிபந்தனைகள் எல்லாமே அந்த மனநிலை இல்லாதவர்களை தவிர்க்கவேண்டும் என்ற நோக்கம் கொண்டவை மட்டுமே. அவ்வாறு அவர்களை தவிர்த்தமையால்தான் கூட்டம் இத்தகைய தீவிரமான படைப்பூக்கத்துடன் நிகழ முடிந்தது. அதை அங்கே வந்த ஒவ்வொருவரும் உணர்ந்திருப்பார்கள். நிபந்தனைகளை ஏற்று ஊட்டிக்கூட்டத்துக்கு வருவதாகச் சொன்ன அத்தனைபேருமே அழைக்கப்பட்டிருந்தார்கள். எவருமே தவிர்க்கப்படவில்லை. அரசியல், மத, இலக்கிய தரப்புகள் எதுவும் கணக்கில் கொள்ளப்படவில்லை. 60 பேர் ஆனபின்புதான் ஒரு 12 பேரிடம் இடமில்லை என்று சொல்ல நேர்ந்தது.

வந்திருந்த சிலருக்கு நிகழ்ச்சிகள் கொஞ்சம் புரியாமல் இருந்ததாகச் சொன்னார்கள். அது இயல்பே. இலக்கியத்தில் ஏற்கனவே அறிமுகப்பயிற்சி உடையவர்களுக்காக நிகழ்ந்த அரங்குகள் இவை. முழுமையாகப் புரியாவிட்டாலும் தங்களுக்கு பெரிய திறப்பாக அமைந்தது என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். அதைத்தான் அரங்கும் உத்தேசித்தது.

நிகழ்ச்சி நான் நினைத்தை விட மிகச்சிறப்பாக நிகழ்ந்தது. அதற்கு மிகச்சிறந்த பங்களிப்பை அளித்த சபையினரையே நன்றியுடன் நினைத்துக்கொள்கிறேன். குறிப்பாக நாஞ்சில்நாடன் நடத்திய கம்பராமாயண அரங்கு என் இருபதாண்டுக்கால இலக்கிய வாழ்க்கையில் நான் பங்கெடுத்த இலக்கிய அரங்குகளில் மிகச்சிறந்த சிலவற்றில் ஒன்று. எப்படி எவர் சொன்னாலும் கம்பன் உயிருடன் எழுந்துவருவான். அது அவனது கவி வல்லமை. அத்துடன் நம் காலத்தின் பெரும் படைப்பாளி ஒருவருடைய உணர்ச்சிகரமான ஈடுபாடு இணைந்தபோது அந்த கணங்கள் உயர்தர உணர்வெழுச்சிகளால் ஒளிவிட்டன.

இரவுகளில் ராமச்சந்திர ஷர்மா பாடிய பாடல்கள் இச்சந்திப்பின் முக்கியமான பரவசமாக அமைந்தன. மரபிசைப்பாடல்கள். மரபிசை சாயல் கொண்ட திரைப்பாடல்கள். ஒருகட்டத்தில் இளையராஜா பாடல்களுக்கான அரங்காக அது மாறியது. ராஜாவின் அற்புதமான பாடல்களை நினைவுகூர்ந்து நினைவுகூர்ந்து ஓரிரு வரிகளாக தாவித்தாவிப் பாடிக்கொண்டே சென்ற அந்த குளிர்ந்த இரவு நினைவில் என்றும் வாழும்.

ஊட்டி கூட்டம் ஜெயமோகன்

இந்த நிகழ்ச்சியில் என் பங்கு என்பது அனேகமாக ஒன்றும் இல்லை என்பதே உண்மை. என் ஊட்டி நண்பர் நிர்மால்யா கடந்த 14 வருடங்களாக நான் ஊட்டியில் நடத்தும் எல்லாகூட்டங்களையும் முழுமையாக அவரே பொறுப்பேற்று செய்துவருகிறார். இம்முறை அரங்கசாமியும் கிருஷ்ணனும் விஜயராகவனும் அவருக்கு துணைநின்றார்கள்.அவர்களுக்கு நன்றி சொல்லி அன்னியப்படுத்திக்கொள்ள விரும்பவில்லை. அவர்கள் என் வாழ்நாள் உறவுகள்

ஜடாயு கட்டுரை

http://www.tamilhindu.com/2010/08/ooty-literary-meet-aug-2010/

சிறில் அலெக்ஸ் பதிவு http://cyrilalex.com/?p=544

மேலும் படங்கள்

http://picasaweb.google.co.in/sethupathi.arunachalam/Ooty2?authkey=Gv1sRgCM__36OLzYyr7gE#

http://picasaweb.google.co.in/112702711803427276201/OotyJmLaxman

http://picasaweb.google.co.in/112702711803427276201/OotyJMCyril

விஷ்ணுபுரம் இலக்கியவட்டம் அமைப்பு – ஜெயமோகன் விளக்கம்

http://www.jeyamohan.in/?p=7255

சென்ற ஜனவரி 2010 ல் கோவை நண்பர்கள் முன்முயற்சி எடுத்து கோவையில் என் நிகழ்ச்சி ஒன்றை நடத்தினார்கள். அது ஒரு வாசகர் சந்திப்பு. அதற்கான நிதி நண்பர்களிடமிருந்தே திரட்டப்பட்டது. அந்த நிதி தேவைக்கு அதிகமாக வந்து மிஞ்சியது. அதை எனக்கு ‘பொற்கிழி’ யாக அளிப்பதாகச் சொன்னார்கள். அதைப் பெற்றுக்கொள்வது முறையல்ல, நல்ல முன்னுதாரணமும் அல்ல என்று எனக்கு பட்டது.

ஆகவே அந்த நிதியைக்கொண்டு வேறு சில இலக்கிய நிகழ்வுகளை நடத்தலாமென்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. அந்த எண்ணம் வளர்ந்து இன்னும் கொஞ்சம் நிதி சேர்த்து ஓர் அமைப்பாக உருவாக்கினார்கள். அதுவே விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம். இந்த அமைப்பின் நிர்வாகம், அமைப்பு எதிலும் எனக்கு தொடர்பு இல்லை. ஆனால் என் கருத்துக்களுடன் ஒத்துப்போகிற என் நெருக்கமான நண்பர்கள் என் கருத்துக்களை முன்னிறுத்தி நடத்தும் அமைப்பு இது.

சென்ற காலங்களில் பொதுவாக கவனிக்கப்படாத பல படைப்பாளிகளுக்கு நானே விழாக்கள் எடுத்திருக்கிறேன், என் செலவில். நாஞ்சில்நாடன், அ.கா.பெருமாள்,நீல.பத்மநாபன், வேத சகாயகுமார் ஆகியோருக்கு எடுத்த விழாக்களைப்பற்றி இந்த இணையதளத்தில் எழுதியிருக்கிறேன். நான் மதிக்கிற, நான் ஆசிரியர்களாக எண்ணுகிற, பெரும் படைப்பாளிகள் மற்றும் அறிஞர்களை கௌரவிக்க பிறர் கையை எதிர்பார்ப்பதைவிட நாமே செய்துவிடலாமென்பதே என் எண்ணமாக இருந்தது. இப்போது நண்பர்கள் அதற்கான ஓர் அமைப்பை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.

கலாப்ரியாவுக்கு இவ்வருடம் அறுபதாண்டு. தமிழ்க் கவிதையில் எளிமையான மத்திய வர்க்க வாழ்க்கைச்சித்திரங்களைக் கொண்டுவந்ததன் மூலம் ஒரு புதிய அலையை உருவாக்கிய முன்னோடிக் கவிஞர் அவர். அவரை கௌரவிக்கும் நிகழ்ச்சி இது. மேலும் நிகழ்ச்சிகளை தொடர்ந்து நடத்த திட்டம் உள்ளது. எதிர்காலத்தில் இந்த அமைப்பு சார்ந்து இலக்கிய விருதுகளையும் அளிக்கலாமென எண்ணுகிறார்கள்.

ஜெ

நீல பத்மநாபன் பாராட்டு விழா

நாஞ்சில் 60 நிறைவு: நூல் வெளியீட்டுவிழா

வேதசகாயகுமார் விழா

நாஞ்சில் நாடன் அறுபதாம் மணவிழா

ஒரு இலக்கிய நிகழ்ச்சியின் கதை

அ.கா.பெருமாள் 60-நிகழ்ச்சி

கோவையில் வாசகர் சந்திப்பு

கோவையில்…

கோவை சந்திப்பு குறித்த ஜெயமோகன் பதிவு

http://www.jeyamohan.in/?p=6358

 

காலை பத்தரை மணிக்கு அன்னலட்சுமி ஓட்டலின் மாடியில் உள்ள சந்திப்பு அறையில் மதிய உணவும் உரையாடலும் ஏற்பாடாகியிருந்தது. உண்மையில் ஒரு சின்ன சந்திப்புதான் உத்தேசிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் பங்கேற்பாளர்கள் உற்சாகமாக அதிகரிக்க அதிகரிக்க அதை விரிவுபடுத்த வேண்டியிருந்தது.

 

அன்னலட்சுமியில் பதினொரு மணிக்கு கிட்டத்தட்ட நாற்பதுபேர் வந்துவிட்டிருந்தார்கள். கோவையின் முக்கியமான கலாச்சார இயக்கமான கோணங்கள் திரைப்பட இயக்கத்தில் இருந்து நண்பர்கள் வந்தார்கள். ஆனந்த் தமிழினியில் சினிமா பற்றி எழுதுகிறார். தியாகராஜன் அவர்களின் தியாகு புத்தகநிலையம்  கோவையில் முக்கியமான ஒரு மையம் என்றார்கள். அது ஒரு வாடகைநூல் நிலையம், நல்ல நூல்களுக்கானது. இரண்டுபேர் வாசிப்பதர்காகக்கூட ஆயிரம் ரூபாய் நூலை வாங்கிவிடுவார் என்றார்கள்.  அதைச்சார்ந்த நண்பர்கள். சுரேஷ் என்ற நண்பர். அதிகம் கேள்விகேட்டவர் அவர்தான். ஏராளமாக வாசித்திருந்தார். ‘விஜயா’ வேலாயுதம், உடுமலை டாட் காம் சிதம்பரம் என பல முக்கியமானவர்கள்…

கோவையில் தென்பட்ட உற்சாகம் எனக்கு பிரமிப்பூட்டுவதாக இருந்தது. அரங்கசாமி, அருண், முத்தையா என்ற மூன்று தனிவாசகர்களின் ஆர்வத்தால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட இந்தக்கூட்டமும் சந்திப்பும் சட்டென்று ஓர் இலக்கிய அமைப்பாகவே ஆகிவிட்டது  ஆச்சரியமூட்டியது. திட்டமிட்டதற்கு மூன்றுமடங்கு நிதி வந்துவிட்டதனால் தொடர்ச்சியாக நிகழ்ச்சிகள் ஏதாவது நிகழ்த்தலாமென்று எண்ணமிருப்பதாகச் சொன்னார்கள். பலர் பணம் அளிப்பதாக வற்புறுத்துகிறார்கள் என்றார்கள். திருப்பூர், உடுமலைப்பேட்டை, பழனி என அருகாமை நகர்களில் இருந்து மட்டுமல்ல; இந்த நிகழ்ச்சியில் பங்கெடுப்பதற்காகவே பெங்களூரில் இருந்தும் ஹைதராபாதில் இருந்தும் டெல்லியில் இருந்தும்கூட வந்திருந்தார்கள்!

சந்திப்பு சம்பிரதாயங்கள் இல்லாமல் உற்சாகமாக ஆரம்பித்தது. நாஞ்சில்நாடனும் முத்தையாவும் அருகிருந்தார்கள். கேள்விகள் பலதிசைகளில் இருந்து பல கோணங்களில் வந்தன. என்ன காரணத்தால் தமிழ்ப்பண்பாட்டு விவாதங்களில் அதிகமும் சைவ வைணவ நூல்களே பேசப்பட்டு பிற நூல்கள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன என்று கேட்டார்.

அப்படி எனக்குப் படவில்லை என்று நான் பதில் சொன்னேன். தமிழில் அதிகம்பேசப்படும் நூல்கள் சங்க இலக்கியத்தில் நற்றிணை குறுந்தொகை அகநாநூறு புறநாநூறு அதன்பின் குறள் , சிலம்பு, கம்பராமாயணம் ஆகியவை. அவை தங்கள் இலக்கியத்தகுதியால் இயல்பாக அந்த இடத்தை அடைந்தன. மதநூல்களாக இருந்தாலும் கந்தபுராணமும் பெரியபுராணமும் அந்த இடத்தை அடையமுடியவில்லை. மதநூல்கள் என்பதற்காக இலக்கியச்சுவை குறைவான தேம்பாவணியை முன்னிறுத்த முடியாது. மேலும் சீறாப்புராணம் இன்று இஸ்லாமியர்களால் நிராகரிக்கப்படுகிறது. தேம்பாவணியை கிறித்தவர்களில் கத்தோலிக்கர் சிலர் அன்றி பிறர் முற்றிலும் புறக்கணிக்கிறார்கள் என்றேன்.

முத்தையா அந்நூல்களின் அன்னியத்தன்மை, இங்குள்ள பண்பாட்டுடன் ஒவ்வாத தன்மை முக்கியமான காரணம் என்றார். இது மணிமேகலைக்கும் பொருந்தும், அதன் பெரும்பகுதி எந்தவகையிலும் ரசிப்புக்குரியதாக இல்லை என்றார். தொடர்ந்து கதைகளின் ஒழுக்கவியல் பற்றி விவாதம் நடந்தது. நாஞ்சில்நாடன் ஒழுக்கம் எப்போதுமே ஒப்புநோக்குக்கு உரியது, அதை எழுத்தாளன் ஓர் அளவுகோலாகக் கொள்ள முடியாது என்றார்.

அங்கிருந்து தாவித்தாவிச் சென்றது விவாதம். ஊமைச்செந்நாய் முதல் விஷ்ணுபுரம் வரை. கீதை உரைகள் முதல் காந்தியவிவாதங்கள் வரை. அதன்பின் இரண்டு மணிக்கு உணவு. உணவுண்டபடியே மீண்டும் குழுகுழுவாக உரையாடல்கள். மீண்டும் அறைக்கு வந்தோம். கொஞ்சநேரம் ஓய்வெடுக்கலாம் என்றார் அரங்கசாமி. ஆனால் என் மனம் உற்சாகமாக தாவிக்கொண்டே இருந்தமையால் ஓய்வெடுக்க தோன்றவில்லை. அறையிலும் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டுதான் இருந்தேன்.

 

மாலை ஐந்தரை மணிக்கு கோவை சன்மார்க்க சங்கம் சென்றோம். வள்ளலாருக்காக அமைக்கப்பட்ட சபை அது. விரிவான கூடம். ஆறுமணிக்கு கோவை ஞானி வந்தார். தொடர்ச்சியாக வாசகர்களும் நண்பர்களும் வந்தார்கள். வலைப்பூ எழுத்தாளர்கள் சென்ஷி, இளங்கோ கிருஷ்ணன், வா.மணிகண்டன் ,யாழினி,சஞ்சய்காந்தி,கவிஞர் தென்பாண்டியன், கவிஞர் இளஞ்சேரல், கவிஞர் இசை, கே.ஆர்.பாபு ஆகியோர் கலந்துகொண்டார்கள். நான் கூட்டம் முடிந்தபின் அவர்களைச் சந்திக்க முடியவில்லை.

 

மரபின் மைந்தன் முத்தையா சுருக்கமாக அறிமுகம் செய்தபின் நாஞ்சில்நாடன் பேசினார். எனக்கும் அவருக்குமான உறவைப்பற்றி. நான் அவரை உரிமையுடன் கடிந்துகொள்பவனாகவும் அவரது எல்லைகளை அவர் தாண்டிச்செல்ல உந்துதல் அளிப்பவனாகவும் எப்போதும் இருந்திருக்கிறேன் என்றார்.

அதன்பின் கேள்விகள். பலதரப்பட்ட கேள்விகள் எழுந்த  உத்வேகமான உரையாடல் ஒன்பதரை மணிவரை கிட்டத்தட்ட மூன்றுமணிநேரம் நீடித்தது. நவீனக் கவிதைகளைப் புரிந்துகொள்வது குறித்து, இந்திய ஒருமைப்பாடு குறித்து, என்னுடைய நாவல்களைப்பற்றி… அதிலும் என்னை ஆச்சரியப்படச் செய்தது விஷ்ணுபுரத்தையும் காடையும் நுட்பமாக வாசித்துக் கேள்விகேட்ட ஒரு இளம் வாச்கர். அஜிதனைப்போல இருந்தார், அதிகம்போனால் இருபது வயதிருக்கும். விஷ்ணுபுரத்தில் பிங்கலன், காடில் கிரிதரன் ஆகியோரின் காமத்தில் ஒரு ஈடிப்பஸ் அம்சம் கலந்திருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

 

அரங்குக்கு வரும்போது நான் சில விஷயங்களை முன்னரே எண்ணியிருந்தேன். ஒன்று, ‘நான் கடவு’ளுக்கு விருது கிடைத்ததை ஒட்டி அதைப்பற்றி அதிகமான பேச்சு இருக்கும் என.  அரங்கு எந்த அளவுக்கு சராசரியாகிறதோ அந்த அளவுக்கு சினிமா பற்றிய கேள்விகள் அதிகரிக்கும். என்னை ஒரு சினிமாக்கதாசிரியனாக மட்டுமே காணும் பார்வையளவுக்கு சங்கடமளிப்பது ஏதுமில்லை. அதை கட்டுப்படுத்தவேண்டும் என எண்ணிக்கொண்டேன். அத்துடன் உயிர்மை, சாரு நிவேதிதா பற்றிய கேள்விகள் இருக்கும் என்ற எண்ணமும் இருந்தது. அவற்றையும் கட்டுப்படுத்தவேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன்.

ஆச்சரியமாக, சினிமாபற்றி ஒரு கேள்விகூட வரவில்லை. ஏழாம் உலகம் குறித்த கேள்விக்கு விடையாக நான்தான் நான் கடவுள் குறித்து சொன்னேன். வம்புகள் பற்றி ஒரு கேள்விகூட வரவில்லை. சாதாரணமாக என் மேல் சிலகுற்றச்சாட்டுகள் வைக்கப்படுவதைப் பற்றி வா.மணிகண்டன் ஒரு கேள்வி கேட்கப்போனபோது கோவை ஞானி கோபமாக எழுந்து ‘இருபது வருஷமா இதே வம்புதானா? எத்தனை முக்கியமான நாவல்கள் எழுதியிருக்கார். அதைப்பத்தி பேசுவோம். இந்த வம்புக்கு ஜெயமோகன் பதிலளிக்கக்கூடாது’ என்று சீறினார். வம்புசார்ந்த வினாக்கள் எழாமைக்கு அதுவும் காரணமாக இருக்கலாம்.

 

வந்திருந்த நூற்றியிருபதுபேரும் என் வாசகர்களாக இருந்தது உண்மையிலேயே ஆச்சரியமானது. ‘உங்கள் நூல் எதையும் வாசிக்கவில்லை’ என்றுசொல்லி பேச ஆரம்பிக்கும் தமிழ் வழக்கம் நிகழவேயில்லை. தன்னால் சில நிமிடங்கள் மட்டுமே அமரமுடியும், முதுகுத்தண்டுபிரச்சினை உண்டு என்று சொல்லியிருந்த ம.ரா.பொ.குருசாமி அவர்கள்கூட முழுநேரமும் அமர்ந்திருந்தார். அவை முழுக்கவனத்துடன் கடைசி வரை இருந்தது.

அறைக்குத்திரும்பினோம். அரங்கசாமி எங்களுடன் தங்கிக்கொண்டார். நான் ஜேபி பற்றிய கட்டுரையை அவசரமாக முடித்து அரங்கசாமியின் கணிப்பொறியில் இருந்து வலையேற்றினேன். அதில் சொல்ல எண்ணிய பல விஷயங்களை சொல்லவில்லை என்ற மனக்குறை இருந்தது. இரவு ஒருமணிக்குத்தான் தூங்கினோம். முகங்களும் சொற்களும் என் பிரக்ஞையை நெடுநேரம் ரீங்கரிக்கச் செய்தன.

http://picasaweb.google.com/aniagencies/JMOHAN#

http://picasaweb.google.com/universys/JeyamohanMeetCoimbatore230110#