ரேமண்ட் கார்வரின் மொழிபெயர்ப்பு நூல் வெளியீடு

விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டத்தின் அமைப்பாளர்களில் ஒருவரான ஈரோடு விஜயராகவன் , செங்கதிர், எம்.கோபாலகிருஷ்ணன், மற்றும் க.மோகனரங்கன் ஆகியோருடன் இணைந்து மொழியாக்கம் செய்த ”ரேமண்ட் கார்வரின் சிறுகதைத் தொகுப்பு”காலச்சுவடு க்ளாசிக் பதிப்பாக வெளிவரவுள்ளது.

வெளியீட்டு விழா 28.12.13 அன்று சென்னையில் திருவான்மியூர்  Spaces அரங்கில்  நடைபெறவுள்ளது.

அனைவரும் வருக.

Raymond Carver

Raymond Clevie Carver, Jr.

பாலா: விஷ்ணுபுரம் விருது விழா 2013 சிறப்பு விருந்தினர்

விஷ்ணுபுரம் விருதுவிழா 2013ல் இயக்குநர் பாலா கலந்துகொள்கிறார்.

நான் கடவுளுக்காக பாலா பிரதீபா பட்டீலிடம் விருது வாங்கும் புகைப்படத்தைப் பார்த்து நான்கேட்டேன் ‘கண்ணப்பாத்தாலே தெரியுதே பாலா, ஜனாதிபதி விருதைக்கூட காலாள்படையா நின்னு வாங்கக்கூடாதா? குதிரமேல ஏறித்தான் போகணுமா?’

‘சேச்சே…குதிரைல்லாம் இல்ல’ என்று அவசரமாக மறுத்தார் பாலா. ‘இது வேற ….இது காத்து…வோட்காவுக்கு ஸ்மெல்லே கெடையாது…’

யோசித்துப்பார்க்கையில் அப்படி பாலா செல்வதுதான் இயல்பு என்று படுகிறது. இந்தியதேசியத்தின் உச்சியில் நிற்கும் ஒருவரின் முன் பாலா நிற்கையில் இந்தியாவின் கடைக்கோடிக் குடிமகன் ஒருவனின் மனசாட்சியின் குரல் அல்லவா அங்கே நிற்கிறது. கடவுள் முன்னால் ஆடுவதற்கு முன்னால் கொஞ்சம் மின்னலை விழுங்கிவிட்டு அரங்கேறும் நாட்டுப்புறக்கலைஞர்களை நாம் எவ்வளவு பார்த்திருக்கிறோம்

தமிழ்த்திரைப்பட வரலாற்றில் பாலாவின் இடம் மாற்றுக்கருத்தின்றி திரையுலகத்தவராலேயே அங்கீகரிக்கப்பட்டதாக உள்ளது. பாலாவின் சேது வெளிவந்தபோது அது உருவாக்கிய அதிர்ச்சியலைகளே அதை ஒரு வணிகவெற்றிப்படமாக ஆக்கின. ஒருபோதும் தமிழ் சினிமா பார்த்திராத ஓர் உலகைப் படமாக்கிக் காட்டியதுதான் அதை முக்கியமான படைப்பாக இன்றும் நிலைநிறுத்துகிறது. நம்முடைய ‘மனச்சமநிலைகொண்ட’ சமூகத்தால் ஒதுக்கப்பட்ட ‘மனநோயாளி’ களின் உலகத்தின் அதிரவைக்கும் ஓர் உலகு அதில் இருந்தது

அது ஒரு குப்பைக்கூடை. நம் நாகரீகம் பயன்படுத்தி கசக்கி எறிந்த மனிதக்குப்பைகள் அங்கே குவிந்துக்கிடந்தன. அந்த உண்மை நம் மனசாட்சியை உலுக்கியதனால் அப்படம் அழியாத ஒரு நினைவாக நீடிக்கிறது. அதுவே என்றும் பாலாவின் பேசுபொருள். மனிதநாகரீகத்தின் குப்பைக்கூடை. மனிதக்குப்பைகளின் கதை.

பாலாவின் அடுத்தபடம் நந்தா இன்றும் நினைக்கப்படுவது இரண்டு பெரும் குப்பைக்கூடைகளின் கதை அது என்பதனால்தான். சிறுவர்சீர்திருத்தப்பள்ளி, அகதிமுகாம். அவரது மூன்றாவது படம் பிதாமகனும் மனிதக்குப்பைகளின் கதையே. சுடுகாட்டில் வாழும் வெட்டியான்களின், கஞ்சா விற்பவர்களின், தெருப்பொறுக்கிகளின் உலகம் அது

நான் கடவுள் நாம் வாழும் உலகுக்கு மேலேயும் கீழேயும் உள்ள இரண்டு இருள்வெளிகளின் கதை. இரண்டும் சந்திக்கும் ஒருபுள்ளி அதன் உச்சம். சமூகத்தால் ஏழாம் உலகுக்கு அழுத்தப்பட்ட பிச்சைக்காரர்கள். ஞானத்தின் பொருட்டு தன்னை பிச்சைக்காரனாக ஆக்கிக்கொண்ட அகோரி. உண்மையின் இரு முகங்கள். இருவகை அன்னியர்கள்

அவன்இவன் படத்தில் மீண்டும் அந்த குப்பைக்கூடைக்குள்ளேயே துழாவினார் பாலா. அடித்தளத்துக்கும் அடித்தளத்தில் வாழும் மக்களின் நக்கலையும் கிண்டலையும் அந்தப்படம் வெளிக்காட்டியது. அந்த நக்கல் அவர்களின் ஆயுதம் மட்டுமல்ல, அவர்கள் தாங்கள் வாழும் வாழ்க்கையை நியாயப்படுத்திக்கொள்ளும் வழியும் கூட. ஆபாசமும் அருவருப்பும் கலந்த அந்த கிண்டல் வழியாக அவர்கள் மௌனமாக தங்களைச்சூழ்ந்திருக்கும் இருளையும் அழுக்கையும் கடந்துசெல்கிறார்கள்

பரதேசி பாலாவின் மிகச்சிறந்த படம். இது கூலியடிமைகளின் குப்பைக்கூடை. பசியால் துரத்தப்பட்டு அந்த அழுக்குக்குவியலுக்குள் விழுந்துகொண்டே இருக்கும் மக்களின் அவலம்.

தமிழ்சினிமாவின் வரலாறு என்றேனும் முழுமையாக எழுதப்படுமென்றால் இச்சமூகத்தின் இருண்டமூலைகளைப்பற்றி மட்டுமே சிந்தித்த இந்தக்கலைஞனின் தத்தளிப்பையும் தனிமையையும் பலங்களையும் பலவீனங்களையும் பற்றித்தான் முதன்மையாகப்பேசும் என்று நினைக்கிறேன். கலைப்படமரபென ஏதுமில்லாத தமிழில் வணிகசினிமாவின் இறுக்கமான விதிகளுக்குள் நின்றுகொண்டு தன் படைப்புலகு முழுக்க அத்தனை படங்களிலும் தன் தேடலை மட்டுமே முன்னெடுத்த இன்னொரு கலைஞனைப் பார்க்கமுடியாது.

இருண்ட அழகியலின் மரபென தமிழில் இப்போது வேறு ஏதுமில்லை, பாலா என்ற தொடக்கப்புள்ளி மட்டும்தான்

மீள்பதிவு: http://www.jeyamohan.in/?p=42684